تعالى ارميا را به پيغامبرى بفرستاد ، او را گفت : يا ارميا ! من پيش از آن كه تو را آفريدم تو را برگزيدم ، و پيش از آن كه تو را نگاشتم ( 1 ) تو را پاكيزه كردم ، و پيش از آن كه بالغ شدى تو را پيغامبرى دادم و تو را براى كارى عظيم اختيار كردم . آنگاه به پادشاه بنى اسرايل فرستاد ، و نام او ناشية بن اموص بود تا او را مسدّد ( 2 ) كند و ترتيب كار او و اخبار غيب به وحى خداى ( 3 ) او را معلوم كند ، بيامد و مدّتى بود . بنى اسرايل احداث بسيار كردند ، و ارتكاب معاصى كردند ، و حرامها ( 4 ) حلال ( 5 ) داشتند . خداى تعالى ارميا را گفت : بترسان اين قوم را و نعمتهاى من ( 6 ) ياد ده ايشان را و معاصى ايشان . او گفت : من ندانم اگر تو مرا الهام ندهى ، گفت : برو كه ( 7 ) تو را الهام دادم . بيامد و خطبه اى بليغ كرد ايشان را ، و در آن جا بگفت كه خداى تعالى مىگويد كه : اگر توبه نكنى و اصرار نمايى ، طاغيى را بر شما مسلَّط كنم كه در دل او رحمت نباشد ( 8 ) با لشكرى مثل سواد اللَّيل المظلم . ايشان امتناع كردند . خداى تعالى وحى كرد به ارميا كه : من بنى اسرايل را به يافث هلاك خواهم كردن - و يافث اهل بابل بودند [ 348 - ر ] من ( 9 ) اولاد يافث بن نوح . ارميا بگريست و جزع كرد ، خداى تعالى گفت : تو را خوش نمىآيد كه [ من ] ( 10 ) ايشان را هلاك كنم . من ايشان را به دعاى تو هلاك كنم . ارميا دل خوش گشت و پادشاه را گفت : خداى تعالى مرا وعده داد كه تا من دعا نكنم ، بنى اسرايل را هلاك نكند . آنگه از پس آن سه سال ديگر بماندند الَّا ( 11 ) معصيت و طغيان و فساد نيفزودند ، و پيغامبر و پادشاه ايشان را وعظ مىكردند و سود نبود . خداى تعالى بخت نصّر

--> ( 1 ) . اساس به صورت « بكاشتم » هم خوانده مىشود . ( 2 ) . آج ، لب ، مب ، فق ، مر : مدد . ( 3 ) . همه نسخه بدلها بى عيب . ( 4 ) . مب را . ( 5 ) . وز : حلالها . ( 6 ) . آج ، لب ، فق ، مب ، مر به . ( 7 ) . همه نسخه بدلها من . ( 8 ) . همه نسخه بدلها بجز مب بر شما . ( 9 ) . مج ، دب ، آج ، لب ، فق ، مب ، مر : از . ( 10 ) . اساس در حاشيه زير وصالى رفته ، با توجّه به تب و ديگر نسخه بدلها افزوده شد . ( 11 ) . همه نسخه بدلها به .